Na thuiskomst heeft de jeugd hun ervaringen op papier gezet. Lees hier mee hoe ze de reis naar Moldavië hebben beleefd!

Voor foto's van de reis klik hier

JØrgen

Wat was het een hele leuke week in Moldavië met veel verschillen in leven met Nederland zoals bijvoorbeeld de kosten voor het eten en drinken en salaris. De burgemeester van Costesti verdient omgerekend € 300,- per maand.

We hebben natuurlijk ook heel hard aan het project gewerkt, zoals geschuurd en geverfd. Het zijn echt hele gastvrije mensen om met zo weinig geld toch nog zoveel willen verzorgen zoals een BBQ (verschillende keren)) met echte Moldavische maaltijden en drankjes. En op bezoek geweest bij verschillendouderen om te zien hoe ze daar leven en wat van de cultuur mee meekrijgen. We hebben ook nog verschillende markten bezocht en contact gehad met de burgemeester. En ook nog verschillende keren uit eten geweest.

De reis was heel leerzaam en aan de andere kant ook heel confronterend. Ik vond dat wij eigenlijk in vergelijking met Moldaviërs miljonairs zijn en alle goed geregeld hebben qua verzekering en gezondheidzorg.

Manon

Dat was het dan, een weekje Moldavië. Wat was het geweldig.

Na een lange dag reizen kwamen we rond 20.00 uur aan in het hotel in Riscane. Na onze koffers op de kamer te hebben gezet was het tijd voor ons avondeten. Dit was elke dag hetzelfde namelijk kip met aardappelpuree of met rijst.

Zondag hebben we de burgemeester ontmoet en hebben we verschillende bijzondere plekken in zijn gemeente mogen zien. Zo zijn we ook naar het project geweest waar we het geld voor hebben ingezameld.

Maandagochtend zijn we in het huis begonnen met schuren.

Elke dag werd er door Luba en haar zoon gekookt. Dit was erg lekker. Na onze lunch zijn we met haar en Carmen op bezoek geweest bij 3 oudere vrouwen die in aanmerking komen voor het huis. Dit was heel bijzonder om te zien hoe zij leven.

Dinsdag zijn we eerst even naar een markt geweest om wat spulletjes te kopen. Daarna zijn we naar het huis gegaan om hier aan de slag te gaan. We hebben vandaag de grote kamer in de grondlak gezet. Na de lunch hebben we met de jeugd van Costesti Amerikaans voetbal gespeeld en later nog gewoon voetbal.

Woensdag hebben we in de ochtend weer geklust in het huis en in de middag hebben we kunnen afkoelen in de Prut. Ook kregen we een verassing en dat was een ritje met paard en wagen. We hebben een stukje moeten lopen om de paarden rust te geven. Wij kregen de opdracht om het pad te blijven volgen. Toch kregen we het voor elkaar om verkeerd te lopen. Wij liepen naar beneden en de man die ons rond reed stond boven, dus we konden weer naar boven klimmen. Na een mooie bergwandeling kwamen we uiteindelijk bij ons doel en dat was de grot waar een mammoet was gevonden. Na deze grot te hebben gezien konden we verder lopen naar de paarden om ons ritje verder af te maken.

Na weer geklust te hebben in het huis op donderdag zijn we bij 2 meisjes geweest die eerder iedere dag bij Carmen kwamen. Dit heeft veel indruk op ons gemaakt om te zen hoe zij moeten leven.

Vrijdag was alweer de laatste dag we iets konden doen in het huis. ’s Middags hebben we niet veel meer gedaan.

Het was een geweldige week die ik nooit meer ga vergeten. Hier zijn we er pas achter gekomen hoe goed we het eigenlijk hebben in Nederland.

Sophie

Afgelopen week was echt heel bijzonder. We hebben zoveel gedaan. Elke ochtend gingen we eerst een paar uur werken in he dagcentrum. Ik vond het heel leuk om de progressie van ons in deze week te zien groeien. ’s Middags deden we dan altijd een ander programma. We zijn maandagmiddag bij wat oudere vrouwen op bezoek geweest. Ik vond het erg bijzonder hoe gastvrij iedereen was. We kwamen onaangekondigd bij ze aan, en ze lieten ons hun hele huisje zien. Het maakte op mij wel indruk hoe armoedig iedereen daar leeft.

Dinsdagmiddag gingen we met een groepje kinderen uit het dorp Amercan Football en normaal voetbal spelen. Dat was erg vermoeiend maar ook heel leuk om de kinderen zo blij te zien.

Woensdagmiddag was de leukste middag van de week vind ik. We gingen eerst zwemmen in de Prut met alle jongeren. Dat was heel gezellig. Maar daarna kwam een ‘verassing’ van Carmen. We gingen met een paard en wagen een ritje maken. Het uitzicht was zo mooi daar! Ik heb er enorm van genoten.

Donderdagmiddag gingen we naar het dorpje waar Carmen vroeger gewoond heeft en gingen ook bij een familie op bezoek, die erg close zijn met Carmen. Ze leefden in een heel armoedig huis, dat maakte wel veel indruk op me.

Vrijdagmiddag hebben we niet zoveel gedaan omdat we toen ’s middags onze koffers in moesten pakken. Alleen de eerste dag dat we aankwamen – zondag – hadden we een heel ander programma. We gingen samen met de burgemeester naar Roemenië toe, naar de waterkrachtcentrale daar en daarna gingen we naar een museum toe. Deze dag was erg vermoeiend, omdat we heel veel moesten lopen.

Maar al bij al was deze week echt geweldig en ik heb enorm genoten van alle indrukken en de gezelligheid in de groep.

Geertje

De werkweek in Moldavië was voor mij echt een ervaring.

We werkten in de ochtenden in het dagcentrum, waar we muren gingen verven. Dat was soms zeer vermoeiend, ik was soms echt doodop, maar ook heel leuk en ook erg gezellig. We hadden onze eigen muziek meegenomen dus er is ook veel gezongen en gedanst. De muren zijn erg mooi geworden!

’s Middags was het programma altijd anders. We gingen bijvoorbeeld rijden met paard en kar en bij oude mensen op bezoek. Maar ik denk dat het leukste dat we hebben gedaan is het voetballen en rugbyén me de kinderen uit Costesti. Ondanks dat we elkaar nauwelijks verstonden hebben we een topmiddag gehad!

Samengevat: een bijzondere week dus!!

Coendert

Een weekje Moldavië

Voor mij was vooral de heenweg erg spannend. Het was erg ver weg en ik had nog nooit gevlogen, laat staan 2x op 1 dag. Onze eerste vlucht vertrok vanuit Düsseldorf naar Wenen en vanaf Wenen gingen wij verder naar Chisinau. Het eerste wat gelijk opviel bij het landen in Chisinau waren de oude vliegtuigwrakken die langs de landingsbaan stonden. Na een korte paspoortcontrole liepen we het vliegveld af waar Carmen op ons stond te wachten met chauffeur Sacha. We kregen ene fles water mee die we iedere keer hervulde met ander flessenwater omdat het kraanwater niet te hachelen is en ook niet schoon genoeg is.

Na een autorit van ca 3,5 uur over een weg met kuilen en gaten kwamen we aan in het hotel waar we de hele week zouden verblijven. Voor het hotel waren 3 zwerfhonden en een pup waarmee ik al gauw vrienden werd.

Na het ontbijt voerde ik de restjes aan de honden wat ertoe leidde dat de honden ons soms tot ergernis bleven volgen.

De eerste dag – zondag - hebben we niet aan het project gewerkt. We hebben kennis gemaakt met de burgemeester van Costetsi waarmee we naar een stuwdam gingen. De stuwdam ligt op de grens van Moldavië en Roemenië waardoor we langs de grenscontroles moesten. Omdat we met de burgemeester waren konden we de rij overslaan en zo langs de wachtende auto’s heen. Hierna gingen we barbecueën bij de rivier de Prut en hebben we een klein museum bezocht met een mammoet die er niet lag. De burgemeester had nog een verassing voor ons, namelijk een rit op een banaan achter een boot op het stuwmeer. We ontmoetten die dag Luba die veel voor de kinderen doet in het dorp, terwijl ze moet leven van een klein pensioen en haar zoon Valentine die voor ons kookte. We hebben ook het projecthuis bezocht.

Maandag hebben we voor het eerst ‘gewerkt’. De muren moesten geschuurd worden en ik moest met een jongen genaamd Nikita de vloeren vergen. Voor ons beiden was dat erg leuk omdat we met elkaar konden lachen en ook nog eens ons Engels konden oefenen. Sacha was hier de bouwvakker die ons op weg hielp. Ik kwam er al gauw achter dat half Moldavië de naam Sacha heeft om dat we meerder Sacha’s hebben ontmoet. Na een lunch in een klein café gingen we 3 oude vrouwen bezoeken en hoorden we hun verhalen, die werden vertaald door Carmen. Hierna gingen we terug naar het hotel waar we platgeslagen kip gegeten hebben en aardappelpuree.

Dinsdag begonnen we na het ontbijt met het aanbrengen van de grondverf in één van de kamers. Hierna gingen we naar de bibliotheek om te eten wat weer werd verzorgd door Luba en Valentine. Hierna gingen we voetbal en Amerincan Football spelen met de kinderen uit het dorp. Harrison was de scheids. Hij komt uit Amerika en leert de kinderen in Moldavië Engels voor 2 jaar waarna hij weer naar huis toe gaat. Hierna hebben we weer platgeslagen kip gegeten maar dan met witte bonen in tomatensaus.

Woensdagochtend hebben we nog een kamer geschuurd en de eerste laag grondverf aangebracht. Nadat deze klus klaar was hebben we geluncht en gezwommen in de Prut. Het water was lekker warm net als de buitenlucht.

Hierna zijn we met paard en wagen een berg opgegaan, waarna we na een wandeling in de korte broek vol met gevaren maakten, zoals distels en ander gespuis en na een verdwaling in de grot kwamen. Vanuit de grot had je een prachtig uitzicht op de rivier en tevens de grens met Roemenië.

’s Avonds zijn we uit eten gegaan.

Donderdag hebben we een kleine markt bezocht. Er lagen voornamelijk meloenen en slippers. Daarna hebben we in twee kamers de eerste laag verf aangebracht en vervolgens weer geluncht. Na de lunch mochten we in een Moldavisch huis kijken. Carmen vertelde dat de huizen geen CV hebben maar een muur dei ze van binnen warm stoken met hout en waartegen ze slapen. Hierna hebben we het huis van Carmen bezocht. ’s Avonds hebben we (u kunt het bijna raden) weer platgeslagen kip met aardappelpuree gegeten.

Vrijdag was de laatste dag voordat we weggingen, Voordat we gingen we werken, gingen we eerst naar de markt in Riscane waar we rondgekeken hebben en een paar souvenirs hebben gekocht.

In het projecthuis hebben we de laatste lagen verf aangebracht. Hierna gingen met lunchen met de burgemeester en met Luba. Hierna zijn Jørgen, Manon, en ik met Carmen weer naar haar huis gegaan om spullen op te halen. Ook hebben we Luba en Valentine opgehaald waarmee we in een restaurant gingen eten als bedankje voor wat zij gedaan hebben voor ons.

Zaterdag hebben we de koffers ingepakt en ontbeten. De hondjes heb ik voor het laatst gevoerd en we hebben van iedereen afscheid genomen.

Nog 1 keer de rug brekende weg op voordat we in het vliegtuig zouden stappen.

De reis en de week zelf waren zeker de moeite waard. Ik heb wegen gezien die nog slechter zijn dan de Belgische wegen en oude rommel zoals auto’s en vrachtwagens die bij ons allang afgedankt zouden zijn. Wat er rondrijdt is vaak tweedehands. We zagen een bus met de tekst ‘Syntus Utrecht’.

Ik heb gekke dingen gezien zoals koeien die op de weg liepen en zelfs op het strand. De verpauperde huizen hebben ook indruk gemaakt en de armoede eromheen. Het zien van het projecthuis en het eraan meewerken is ontzettend mooi omdat je dan ziet waar al het geld heengegaan is.

Fotogalerie

Digitaal

Find Us On FaceBook - Image

Zoeken

Gebruik van cookies maakt het gemakkelijker om onze website te verbeteren. Door gebruik te maken van onze website geeft u ons toestemming cookies te gebruiken.