Beste familie en vrienden,

Eindelijk zit ik even stil op een stoel in mijn keukentje in Vinnytsja, en kijk ik naar mijn viool die geduldig wacht om weer eens bespeeld te worden, en naar de foto van de jongerengroep uit Boven-Leeuwen, die afgelopen zomer een week op bezoek zijn geweest in MD.

Afb. 1 Nieuwsbrief MD

Bedankt voor de bemoedigende mailtjes die ik gekregen heb vanuit NL en dank aan iedereen die voor het project en mij bidt. Hierbij wil ik ook iedereen bedanken die het dagcentrum voor ouderen in Costesti heeft gesponsord.

De laatste keer dat ik jullie een nieuwsbrief stuurde werd er nog hard gewerkt aan allerlei documenten voor het dagcentrum. Inmiddels is het grootste deel van de renovatie aan het pand klaar. Afgelopen week is het verwarmingssysteem aangelegd door een gecertificeerd bedrijf. Deze week legt dit bedrijf een ventilatiesysteem aan.

Lokale werknemers hebben pas geleden de houten ondervloer aangelegd waarop een laagje isolatiemateriaal en laminaat komt. De gang en natte ruimtes worden op dit moment betegeld.

Afgelopen augustus heeft een jongerengroep uit West Maas en Waal de muren geschilderd. U kunt ze enthousiast aan het werk zien in een video op mijn website. In deze video loop ik door het gebouw, zodat jullie een indruk kunnen krijgen hoe het eruitziet. 

Afb. 2 Nieuwsbrief MD

De jongerengroep.

Afb. 3 Nieuwsbrief MD

Achter mij staat de burgemeester van Costesti.

 

Op regionaal niveau hebben ze inmiddels gehoord over het dagcentrum. Liuba, de gepensioneerde vrouw uit Costesti waar ik mee samenwerk, is vanwege het dagcentrum de regionale politiek ingegaan. Ze zit in een commissie die gaat over allerlei sociale projecten. Liuba hoorde dat er al positief over het project gesproken wordt omdat we het gaan combineren met naschoolse opvang. Kinderen die nu na schooltijd naar Liuba gaan voor allerlei activiteiten, vooral knutselen, gaan na de opening van het dagcentrum, samen met Liuba met de ouderen knutselen. Op die manier willen we de kinderen en ouderen met elkaar in contact brengen.

Afb. 4 Nieuwsbrief MD

Samen met Liuba op de foto in de bibliotheek in Costesti.

 

Afb

Hier werd isolatiemateriaal op de muren bevestigd en de muren gepleisterd. Na de winter komt er een laatste laagje pleister met een kleurtje op de buitenmuren.

 

Afb. 6 Nieuwsbrief MD

Aan de zijkanten van het gebouw zijn nooduitgangen en trappen gemaakt.

 

Afb. 7 Nieuwsbrief MD

Op de foto ziet u Liuba, de burgemeester en Sasja, de verantwoordelijke voor de bouwvakkers.

 

Afb. 8 Nieuwsbrief MD

Het verwarmingssysteem is aangelegd.

 

Dit alles hebben we kunnen doen vanwege jullie hulp!

Bedankt daarvoor.

Tot ziens in NL of via de mail.

Carmen.

Afb. 9 Nieuwsbrief MD

Tijdens de gemeenteavond hebben Jörgen, Manon, Geertje en Sophie over hun ervaringen verteld in Moldavië. Het indrukwekkende moment, zoals het bezoek aan de ouderen en de vrolijke momenten. U hebt er over kunnen lezen in de vorige twee kerkbladen. Hieronder leest u nog een reactie van Coendert die er niet bij kom zijn tijdens de gemeen avond.

“Toen ik in het begin hoorde over het project vond ik het ‘een ver van mijn bed show’ en was het niet mijn plan om mee te gaan. Na een tijdje werd de interesse toch gewekt en heb ik besloten om mee te gaan.

Ik dacht dat ze alles zouden laten verpauperen als wij weer weg zouden gaan. Maar ik er kwam al snel achter dat een hoop dagelijkse dingen daar in Moldavië niet zo vanzelfsprekend zijn als in Nederland. Afhankelijk van donaties en met beperkte middelen zag ik hoe ze bezig waren aan het opvangcentrum wat mijn mening over het project heef doen veranderen.

Ik kijk nu met een positieve blik terug op het project en op de reis.

Omdat ik er met de presentatie niet bij kan zijn, wil k via deze manier iedereen bedanken die ervoor heeft gezorgd dat we naar Moldavië konden.

Het was een reis die mij nog lang bij zal blijven.”

Op die avond is ook bekend gemaakt hoeveel geld wij bij elkaar gespaard hebben. We hebben ongeveer € 200,- aan onkosten gemaakt en dan moet u denken aan de kosten van de rekening en wat onkosten voor de kerstmarkt afgelopen december. Omdat de reis de diaconie minder gekost heeft dan was begroot, heeft zij nog € 1500,- overgemaakt.

In totaal is er € 8106,10 over gemaakt naar Carmen voor het project. Een prachtig bedrag, waar Carmen erg blij mee is, mailde ze.

(De rekening voor het project in Moldavië is inmiddels opgeheven.)

Ook wij zijn blij met dit bedrag. Iedereen die op wat voor manier zijn/ haar steentje heeft bijgedragen: Hartelijk dank!

Wij hebben met veel plezier dit project georganiseerd!

Aline, Wendy, Renée

Na thuiskomst heeft de jeugd hun ervaringen op papier gezet. Lees hier mee hoe ze de reis naar Moldavië hebben beleefd!

Voor foto's van de reis klik hier

JØrgen

Wat was het een hele leuke week in Moldavië met veel verschillen in leven met Nederland zoals bijvoorbeeld de kosten voor het eten en drinken en salaris. De burgemeester van Costesti verdient omgerekend € 300,- per maand.

We hebben natuurlijk ook heel hard aan het project gewerkt, zoals geschuurd en geverfd. Het zijn echt hele gastvrije mensen om met zo weinig geld toch nog zoveel willen verzorgen zoals een BBQ (verschillende keren)) met echte Moldavische maaltijden en drankjes. En op bezoek geweest bij verschillendouderen om te zien hoe ze daar leven en wat van de cultuur mee meekrijgen. We hebben ook nog verschillende markten bezocht en contact gehad met de burgemeester. En ook nog verschillende keren uit eten geweest.

De reis was heel leerzaam en aan de andere kant ook heel confronterend. Ik vond dat wij eigenlijk in vergelijking met Moldaviërs miljonairs zijn en alle goed geregeld hebben qua verzekering en gezondheidzorg.

Manon

Dat was het dan, een weekje Moldavië. Wat was het geweldig.

Na een lange dag reizen kwamen we rond 20.00 uur aan in het hotel in Riscane. Na onze koffers op de kamer te hebben gezet was het tijd voor ons avondeten. Dit was elke dag hetzelfde namelijk kip met aardappelpuree of met rijst.

Zondag hebben we de burgemeester ontmoet en hebben we verschillende bijzondere plekken in zijn gemeente mogen zien. Zo zijn we ook naar het project geweest waar we het geld voor hebben ingezameld.

Maandagochtend zijn we in het huis begonnen met schuren.

Elke dag werd er door Luba en haar zoon gekookt. Dit was erg lekker. Na onze lunch zijn we met haar en Carmen op bezoek geweest bij 3 oudere vrouwen die in aanmerking komen voor het huis. Dit was heel bijzonder om te zien hoe zij leven.

Dinsdag zijn we eerst even naar een markt geweest om wat spulletjes te kopen. Daarna zijn we naar het huis gegaan om hier aan de slag te gaan. We hebben vandaag de grote kamer in de grondlak gezet. Na de lunch hebben we met de jeugd van Costesti Amerikaans voetbal gespeeld en later nog gewoon voetbal.

Woensdag hebben we in de ochtend weer geklust in het huis en in de middag hebben we kunnen afkoelen in de Prut. Ook kregen we een verassing en dat was een ritje met paard en wagen. We hebben een stukje moeten lopen om de paarden rust te geven. Wij kregen de opdracht om het pad te blijven volgen. Toch kregen we het voor elkaar om verkeerd te lopen. Wij liepen naar beneden en de man die ons rond reed stond boven, dus we konden weer naar boven klimmen. Na een mooie bergwandeling kwamen we uiteindelijk bij ons doel en dat was de grot waar een mammoet was gevonden. Na deze grot te hebben gezien konden we verder lopen naar de paarden om ons ritje verder af te maken.

Na weer geklust te hebben in het huis op donderdag zijn we bij 2 meisjes geweest die eerder iedere dag bij Carmen kwamen. Dit heeft veel indruk op ons gemaakt om te zen hoe zij moeten leven.

Vrijdag was alweer de laatste dag we iets konden doen in het huis. ’s Middags hebben we niet veel meer gedaan.

Het was een geweldige week die ik nooit meer ga vergeten. Hier zijn we er pas achter gekomen hoe goed we het eigenlijk hebben in Nederland.

Sophie

Afgelopen week was echt heel bijzonder. We hebben zoveel gedaan. Elke ochtend gingen we eerst een paar uur werken in he dagcentrum. Ik vond het heel leuk om de progressie van ons in deze week te zien groeien. ’s Middags deden we dan altijd een ander programma. We zijn maandagmiddag bij wat oudere vrouwen op bezoek geweest. Ik vond het erg bijzonder hoe gastvrij iedereen was. We kwamen onaangekondigd bij ze aan, en ze lieten ons hun hele huisje zien. Het maakte op mij wel indruk hoe armoedig iedereen daar leeft.

Dinsdagmiddag gingen we met een groepje kinderen uit het dorp Amercan Football en normaal voetbal spelen. Dat was erg vermoeiend maar ook heel leuk om de kinderen zo blij te zien.

Woensdagmiddag was de leukste middag van de week vind ik. We gingen eerst zwemmen in de Prut met alle jongeren. Dat was heel gezellig. Maar daarna kwam een ‘verassing’ van Carmen. We gingen met een paard en wagen een ritje maken. Het uitzicht was zo mooi daar! Ik heb er enorm van genoten.

Donderdagmiddag gingen we naar het dorpje waar Carmen vroeger gewoond heeft en gingen ook bij een familie op bezoek, die erg close zijn met Carmen. Ze leefden in een heel armoedig huis, dat maakte wel veel indruk op me.

Vrijdagmiddag hebben we niet zoveel gedaan omdat we toen ’s middags onze koffers in moesten pakken. Alleen de eerste dag dat we aankwamen – zondag – hadden we een heel ander programma. We gingen samen met de burgemeester naar Roemenië toe, naar de waterkrachtcentrale daar en daarna gingen we naar een museum toe. Deze dag was erg vermoeiend, omdat we heel veel moesten lopen.

Maar al bij al was deze week echt geweldig en ik heb enorm genoten van alle indrukken en de gezelligheid in de groep.

Geertje

De werkweek in Moldavië was voor mij echt een ervaring.

We werkten in de ochtenden in het dagcentrum, waar we muren gingen verven. Dat was soms zeer vermoeiend, ik was soms echt doodop, maar ook heel leuk en ook erg gezellig. We hadden onze eigen muziek meegenomen dus er is ook veel gezongen en gedanst. De muren zijn erg mooi geworden!

’s Middags was het programma altijd anders. We gingen bijvoorbeeld rijden met paard en kar en bij oude mensen op bezoek. Maar ik denk dat het leukste dat we hebben gedaan is het voetballen en rugbyén me de kinderen uit Costesti. Ondanks dat we elkaar nauwelijks verstonden hebben we een topmiddag gehad!

Samengevat: een bijzondere week dus!!

Coendert

Een weekje Moldavië

Voor mij was vooral de heenweg erg spannend. Het was erg ver weg en ik had nog nooit gevlogen, laat staan 2x op 1 dag. Onze eerste vlucht vertrok vanuit Düsseldorf naar Wenen en vanaf Wenen gingen wij verder naar Chisinau. Het eerste wat gelijk opviel bij het landen in Chisinau waren de oude vliegtuigwrakken die langs de landingsbaan stonden. Na een korte paspoortcontrole liepen we het vliegveld af waar Carmen op ons stond te wachten met chauffeur Sacha. We kregen ene fles water mee die we iedere keer hervulde met ander flessenwater omdat het kraanwater niet te hachelen is en ook niet schoon genoeg is.

Na een autorit van ca 3,5 uur over een weg met kuilen en gaten kwamen we aan in het hotel waar we de hele week zouden verblijven. Voor het hotel waren 3 zwerfhonden en een pup waarmee ik al gauw vrienden werd.

Na het ontbijt voerde ik de restjes aan de honden wat ertoe leidde dat de honden ons soms tot ergernis bleven volgen.

De eerste dag – zondag - hebben we niet aan het project gewerkt. We hebben kennis gemaakt met de burgemeester van Costetsi waarmee we naar een stuwdam gingen. De stuwdam ligt op de grens van Moldavië en Roemenië waardoor we langs de grenscontroles moesten. Omdat we met de burgemeester waren konden we de rij overslaan en zo langs de wachtende auto’s heen. Hierna gingen we barbecueën bij de rivier de Prut en hebben we een klein museum bezocht met een mammoet die er niet lag. De burgemeester had nog een verassing voor ons, namelijk een rit op een banaan achter een boot op het stuwmeer. We ontmoetten die dag Luba die veel voor de kinderen doet in het dorp, terwijl ze moet leven van een klein pensioen en haar zoon Valentine die voor ons kookte. We hebben ook het projecthuis bezocht.

Maandag hebben we voor het eerst ‘gewerkt’. De muren moesten geschuurd worden en ik moest met een jongen genaamd Nikita de vloeren vergen. Voor ons beiden was dat erg leuk omdat we met elkaar konden lachen en ook nog eens ons Engels konden oefenen. Sacha was hier de bouwvakker die ons op weg hielp. Ik kwam er al gauw achter dat half Moldavië de naam Sacha heeft om dat we meerder Sacha’s hebben ontmoet. Na een lunch in een klein café gingen we 3 oude vrouwen bezoeken en hoorden we hun verhalen, die werden vertaald door Carmen. Hierna gingen we terug naar het hotel waar we platgeslagen kip gegeten hebben en aardappelpuree.

Dinsdag begonnen we na het ontbijt met het aanbrengen van de grondverf in één van de kamers. Hierna gingen we naar de bibliotheek om te eten wat weer werd verzorgd door Luba en Valentine. Hierna gingen we voetbal en Amerincan Football spelen met de kinderen uit het dorp. Harrison was de scheids. Hij komt uit Amerika en leert de kinderen in Moldavië Engels voor 2 jaar waarna hij weer naar huis toe gaat. Hierna hebben we weer platgeslagen kip gegeten maar dan met witte bonen in tomatensaus.

Woensdagochtend hebben we nog een kamer geschuurd en de eerste laag grondverf aangebracht. Nadat deze klus klaar was hebben we geluncht en gezwommen in de Prut. Het water was lekker warm net als de buitenlucht.

Hierna zijn we met paard en wagen een berg opgegaan, waarna we na een wandeling in de korte broek vol met gevaren maakten, zoals distels en ander gespuis en na een verdwaling in de grot kwamen. Vanuit de grot had je een prachtig uitzicht op de rivier en tevens de grens met Roemenië.

’s Avonds zijn we uit eten gegaan.

Donderdag hebben we een kleine markt bezocht. Er lagen voornamelijk meloenen en slippers. Daarna hebben we in twee kamers de eerste laag verf aangebracht en vervolgens weer geluncht. Na de lunch mochten we in een Moldavisch huis kijken. Carmen vertelde dat de huizen geen CV hebben maar een muur dei ze van binnen warm stoken met hout en waartegen ze slapen. Hierna hebben we het huis van Carmen bezocht. ’s Avonds hebben we (u kunt het bijna raden) weer platgeslagen kip met aardappelpuree gegeten.

Vrijdag was de laatste dag voordat we weggingen, Voordat we gingen we werken, gingen we eerst naar de markt in Riscane waar we rondgekeken hebben en een paar souvenirs hebben gekocht.

In het projecthuis hebben we de laatste lagen verf aangebracht. Hierna gingen met lunchen met de burgemeester en met Luba. Hierna zijn Jørgen, Manon, en ik met Carmen weer naar haar huis gegaan om spullen op te halen. Ook hebben we Luba en Valentine opgehaald waarmee we in een restaurant gingen eten als bedankje voor wat zij gedaan hebben voor ons.

Zaterdag hebben we de koffers ingepakt en ontbeten. De hondjes heb ik voor het laatst gevoerd en we hebben van iedereen afscheid genomen.

Nog 1 keer de rug brekende weg op voordat we in het vliegtuig zouden stappen.

De reis en de week zelf waren zeker de moeite waard. Ik heb wegen gezien die nog slechter zijn dan de Belgische wegen en oude rommel zoals auto’s en vrachtwagens die bij ons allang afgedankt zouden zijn. Wat er rondrijdt is vaak tweedehands. We zagen een bus met de tekst ‘Syntus Utrecht’.

Ik heb gekke dingen gezien zoals koeien die op de weg liepen en zelfs op het strand. De verpauperde huizen hebben ook indruk gemaakt en de armoede eromheen. Het zien van het projecthuis en het eraan meewerken is ontzettend mooi omdat je dan ziet waar al het geld heengegaan is.

Vanaf najaar 2017 ondersteunt de diaconie van West Maas & Waal het werk van Carmen Ullersma (zus van een gemeentelid) een project in Moldavië.

In Moldavië heerst grote werkloosheid, waardoor veel mannen en vrouwen met name in Rusland en Italië gaan werken. Veel ouderen blijven hierdoor alleen achter, soms in erbarmelijke omstandigheden. Samen met de burgemeester van het stadje Costesti is het plan opgevat om een dagopvang voor ouderen op te zetten. Het pand dat hiervoor is uitgekozen wordt gerenoveerd. (foto pand)

De ouderen in Costesti krijgen daardoor de kans om naar het dagcentrum te komen. Ze hebben dan gezelschap aan elkaar, kunnen daar een gezonde maaltijd krijgen, hun kleding in een wasmachine wassen en een douche nemen. Er zal ook een verpleegkundige aanwezig zijn en iemand die activiteiten met hen doet.

Op zaterdag 20 juli vertrekken wij naar Moldavië. ‘Wij’ dat zijn Sophie Lindner, Jørgen Roeterdink, Manon Beumer, Geertje Stuiver, Coendert Vleeming. En Aline en Renée als begeleiders. We gaan in de week van 20 – 27 juli de handen uit de mouwen steken in dit dagverblijf voor ouderen waar wij de afgelopen jaren voor gespaard hebben. Carmen heeft gevraagd of we onze werkhandschoenen mee willen nemen. We gaan o.a. muren sauzen en bomen planten. Maar we mochten gelukkig ook onze zwemkleding meenemen, om te gaan zwemmen in de rivier de Prut. (foto)

Wilt u een gift geven, dan kunt u nog uw bijdrage overmaken op rek. nr. NL11 RBRB 0706 5146 61 (Diaconie, Moldavië). Tot nu toe is er bijna € 6000,- !!!! opgehaald (ruim € 5800,-) met de verkoop van groenten, koeken, giften. Iedereen die op welke manier een steentje heeft bijgedragen om dit mooie bedrag te bereiken: hartelijk bedankt!

Inmiddels is er € 4500,- overgemaakt naar dit project.

Nadat we terug zijn uit Moldavië zal ook het laatste geld wat nog op de rekening staat, overgemaakt worden naar Carmen en wordt de rekening opgeheven.

En natuurlijk vertellen we graag over onze belevenissen las we weer terug zijn. Dus u hoort nog van ons!

Aline, Wendy en Renée

Gaat het lukken om minimaal €5000,- mee te nemen naar Moldavië om daar mooie dingen mee te kunnen doen?
Met uw bijdrage moet het gaan lukken!
Hoe kunt u daar aan bijdragen?

Door:

  • Iedere laatste zondag van de maand een heerlijke koek te kopen bij het koffie-drinken. Deze aktie loopt tot en met eind juni.
  • Tijdens de 40-dagentijd kan u iedere zondag mooie en veilingverse plantjes kopen!
  • En in iedere kerk hangt een zak met de vlag van Moldavië er op, waarin u de lege statiegeld-flessen in kunt doen! Ook deze aktie loopt eind juni af!

Moldavie vlag

Intussen hebben we een info-avond gehad met de mensen die meegaan naar Moldavië, de info ging o.a. over de vliegreis, wat kunnen we daar gaan doen? Wat kunnen we verwachtten?

Uiteraard wordt u op de hoogte gehouden van al onze belevenissen! Misschien dat er een kerkdienst georganiseerd wordt als we weer terug zijn en vol zitten met onze verhalen en ervaringen.

Alvast heel hartelijk bedankt voor uw bijdrage op wat voor manier dan ook.

Namens Carmen, de oudjes in Costesti en de Moldavië commissie.
Een hartelijk groet,
Aline

Fotogalerie

Digitaal

Find Us On FaceBook - Image

Zoeken

Gebruik van cookies maakt het gemakkelijker om onze website te verbeteren. Door gebruik te maken van onze website geeft u ons toestemming cookies te gebruiken.